Bear's cave

ยะเฮ~~~ คิดถึงกันไหมเอ่ยพ่อแม่พี่น้องทั้งหลาย กริ๊ว ๆ ๆ ๆ  เค้ารู้นะว่าตะเองคิดถึง อุหุหุหุหุหุ (ได้ยินเสียงใครชักดาบ คว้าอาวุธกันวุ่นวายอยู่ด้านหลังฟระนี่)

ที่หมีหายไปนานนั้นไม่ใช่เพราะเหตุอันใดเลย...น้องเมนบอร์ดที่ทำงานรับใช้มาด้วยความจงรักภักดีมันด่วนขาดใจตายไปกระทันหันน่ะค่ะ - -"  เลยขาดคอมเล่นไปกว่า 2 อาทิตย์ได้

ว่าแล้วก็ขอเผากันเลยดีกว่า

งานแรก เฮเซ - 28 / 06 / 2551 (บาซาร่า)

งานนี้รับหน้าที่ตากล้อง หรือสต๊าฟ 1 หรือเบ๊ส่วนตัวคุณซาสุเกะนั่นเอง จับคู่แท๊คทีมกะหนูนามิ และท่านเลออนเป็นสาวกลัทธิต้นหอมกัน รั่วตั้งกะเที่ยงจนกลับบ้าน

ลางรั่วดีไหมล่ะคะท่าน เพราะไอ้คนโทรศัพท์มาหาเราแต่เช้ามันบอก "งานจัดที่สยามพารากอนนะเคียวคิ" ...โอเคพี่น้อง สยามพารากอน ว่าแล้วหมีก็เดินดุ่ย ๆ เข้าห้างไปแบบไม่รู้อะไรเล๊ย มองไปรอบ ๆ...เอ ลานน้ำพุนั่นก็ไม่เห็นมีงานอะไรนี่หว่า หรือจะจัดข้างบน (ตอนนั้นคิดในใจแล้วว่าไม่น่าเป็นไปได้ แต่ก็เดินวนไปวนมาอยู่รอบ ๆ ซักพัก) แต่ก็ไม่ใช่อีก

พอดีหนุ่มข้างห้องเค้าถามเมื่อตอนเย็น ๆ วันที่ 27 พอดีว่ามีงานการ์ตูนที่สยามเซ็นเตอร์ หมีจึงเอะใจได้และรีบตะกายจากสยามพารากอนไปอีกฝั่งด้วยสปีด 15 เมตร / 10 นาที แบบหมี ๆ ที่หน้าแข้งกำลังบวมได้ที่ ม่วงงดงามมาก จนเจอกับ...ไอ้ท่านมาซามูเนะ (เกือบเต็มยศ) ท่านเค็นชิน(ที่นุ่งกางเกงอาแปะเดินสยาม) และหนูนามิ 3 หน่อที่กำลังไปหอบอาวุธกัน

นี่ตกลงตูเข้าใจถูกแล้วสินะว่ามันไม่ใช่สยามพารากอน โฮกกกกกก ดีจริง ๆ ที่ตัดสินใจเดินไปทางสยาม - -"

หลังจากเดินตามเพื่อน ๆ ไปเจอทีมบาซาร่าแล้ว หมีก็กลายเป็นเบ๊ส่วนตัวคุณซาสุเกะค่ะ ช่วยเธอแต่งตัวเสร็จก็ได้รับกล้องจากท่านเค็นชิน 1 ตัว พร้อมกับภารกิจ "รั่วให้ตายกันไปข้าง"

...เอิ๊ว...ท่านเค็นชินคะ ถึงหมีจะชอบถ่ายรูปรั่ว แต่รู้สึกว่าไอ้ที่อยู่ในกล้องท่านเนี่ย มันหารูปดี ๆ เป็นผู้เป็นคนไม่ได้เลยนะคะ ตั้งกะรูปเจ้าลัทธิต้นหอม คาสึกะคนงามเต้นระบำลั่นล้า ซาสุเกะกับท่ารูดง้าวในตำนาน (แย่งง้าวอิจิไปเล่น) เคย์จิไปยืนจีบอิจิ(ตั้งกะเมื่อไหร่ไม่รู้) โคจูโร่ควงต้นหอม ยุกกี้งับต้นหอม มาสะก็ไม่น้อยหน้าคาบมั่งเดี๋ยวภรรยาจะว่าเอาไม่ยอมรับมุข แล้วยังมีซาสุเกะกับคาสึกะเต้นริมโบด้านซ์อีก....รั่วกันจาระไนไม่หมดค่ะ

กล้อง 2 ตัวที่ได้รับฝากมาถึงกับเสียชีวิตก่อนหน้าที่ ที่จะได้เห็นทุกท่านขึ้นเวทีซะงั้น ดูเอาเถอะ

แต่ยังไงซะก็ขอแสดงความยินดีกับทีมบาซาร่าด้วยนะจ๊ะที่ได้รางวัลมาอิ่มหมีพีมันกันทั่วหน้า และยังอิ่มไปจนกระทั่งเลี้ยงเค้กวันเกิดใครบางคนได้ด้วยนะเออ กรั๊ก ๆ ๆ ๆ

...ว่าแต่ ตกลงมันถ่ายทอดสดไปที่รถไฟฟ้าจริงน่ะ ? ไอ้ท่าลั่นล้าขโมยซีนของเค็นชินบนเวทีนั่น คงได้เผยแพร่ไปทั่ว BTS เลยสินะ แถมใครนะบอกว่าออกแชลแนลวีอีก......รั่วออนแอร์กันเลยทีเดียว เอิ๊กส์ ~~

ว่าแล้วก็มาต่องานที่ 2 กัน คอมมิคปาตี้วันอาทิตย์ที่ 6 / 07 / 2551 (ซามูไร วอร์ริเออร์)

รับหน้าที่เป็นปาปาราซซี่อย่างเดียวตลอดทั้งงาน และเป็นเยเนอร์รัลเบ๊อีกเล็กน้อยแล้วแต่เรียกใช้จ้า

อภินันทนาการจากอี้จินเจ้าประจำ แต่งวดนี้เธอคอสนางพญาหงส์ทองค่ะ ไม่ใช่ท่านเค็นชิน หุหุหุ

งานคอมปานี่ไม่มีอะไรมากนอกจากคอสเฉย ๆ และเราก็ทำตัวเป็นปาปาราซซี่ที่ดี จับภาพทุกชอต กะเอาตั้งแต่ยามกินไปจนถึงยามเก๊ก แต่ในห้องน้ำไม่ได้ตามไปเก็บภาพนะเคอะ หมียังไม่โรคจิตขนาดนั้น (เรอะ)

เซ็ตรูปที่เราประทับใจที่สุด คือ ยูคิจังกับคาเนะ(เบอร์1 / คาเสะ) กินไอติมแม๊คล่ะ น่ารักกิ๊วก๊าวสมกับเป็นแม่ลูกจริง ๆ พอกันกลับไปมองท่านมิสึนาริ (ท่านพ่อ) ก็ทำหน้าตูด เซ็งในอารมณ์ (คาดว่าเบื่อตากล้อง) ได้ใจมาก

ส่วนที่ประทับใจจอร์ชสุดยอดเลย...คงหนีไม่พ้น

แก๊งส์วอร์ริเออร์เด็กแว๊นซ์ !!!

ใครที่ได้ไปงานคอมปาคงจะรู้ว่างานคราวนี้ สปอนเซอร์เป็นแมงกะไซต์ยี่ห้อหนึ่ง ชื่อค่อนข้างดังและมีคนนิยมขับเยอะมาก เค้าเอารถมาร่วมกิจกรรมด้วย โดยให้คอสเพลย์เยอร์ขึ้นไปถ่ายรูปคู่กะรถแล้วส่งรูปประกวดกัน

และผองเพื่อนที่กำลังคิดว่าตัวเองรอดพ้นแล้วก็สะดุ้งโหยง เมื่อจู่ ๆ พี่สาวคนสวยกับพี่ตากล้องชายคนนึงเค้าก็เดินมาหา "น้อง ๆ ขึ้นไปถ่ายรูปคู่กับรถให้พี่หน่อยนะ" >>> ปาปาราซซี่ขำกลิ้ง

มิทสึนาริที่กำลังเก๊กท่าขี่แมงกะไซต์แล้วมียูคิจังซ้อนหลังบ่นพึมพำว่า "กูก็นึกว่ารอดแล้วเชียวนะ ยังอุตส่าห์ไปตามเจออีก" (คอมโบด้วยท่าเก๊กตามสไตล์ แต่ใครจะรู้ว่าเฮียแกเขินจนแทบอยากจะขุดรูอยู่แบบนกกระจอกเทศแล้ว)

บ้านโอดะที่วันนี้มาในชุดสีม่วงสดใสก็ขี่อีกคันด้วยมาดราชินีเจิดจ้ามากค่ะ

แถมคาเนะเบอร์ 1 (คาเสะ) ที่ถูกไข้รุมกระหน่ำจนต้องเปลี่ยนชุดให้เจ้าของชุดตัวจริง คาเนะเบอร์ 2 (ท่านเคย์จิ -ฟุเอ็น) ก็ขี่อีกคัน

เรื่องท่าที่โพสต์นั้นไม่ต้องพูดถึงจ๊ะ ถ้าอี้จินอัพรูปเมื่อไหร่ จะเอามาประจาน เอ๊ย...เผยแพร่แบ่งปัน แน่นอน กรั๊ก ๆ

...ก็พวกท่านเล่นรั่วเอาแชมป์เลยว่างั้นเหอะนะ...10 ปากเล่าไม่เท่าดูเอง ขอเอาเกียรติปาปาราซซี่เป็นประกันค่ะ

แล้วก็ขอปิดท้ายด้วยเรื่องที่เรา รอ ร้อ รอมานานสองนาน ตั้งกะเห็นแบนเนอร์โปรโมทครั้งแรก

จอห์น วู Red Cliff สามก๊ก ตอนโจโฉแตกทัพเรือ !!!!!!!

อนึ่ง หลังจากนี้อาจจะมีสปอยส์ ท่านที่ไม่สนใจอ่านสปอยส์ก็ปิดโลดค่ะ / ความคิดเห็นนี่เป็นของเราเพียว ๆ ไม่ได้อ้างอิงจากใคร ถ้าขัดหูขัดตา ขัดใจคอรักหนัง หรือท่านที่ชื่นชอบวรรณกรรมสามก๊ก ต้องขออภัยด้วย

...แม่เจ้าประคุณเอ๊ยยยยยยย เสียเงิน 140 บาทลงทุนไปเซ็นทรัลเวิร์ลเพื่อตามล่าหาซาวด์แทรคพากย์จีนค่ะท่าน จากสามก๊กจอห์นวู กลายเป็นสามก๊กอาม่าไปเลย เพราะตอนนั้นไอ้เคียวเข้าไปดูรอบสุดท้ายคือ 2 ทุ่ม 25 มีแต่สมาคมผู้ชราอาม่า อาอี้ (ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมมีแต่ผู้หญิง คาดว่าคนแก่ ๆ คงมาดูเนื้อหา ส่วนลูกหลานมาดูดาราแหง ๆ ) เพียบเลยอ่ะ...ประมาณว่าถ้าไม่เห็นซับไทยใต้จอคงคิดว่าตัวเองดูหนังอยู่แถว ๆ ฮ่องกง

นี่แหล่ะถึงได้กลายเป็นที่มาของ สามก๊กอาม่า แทนที่ สามก๊กจอห์นวู ล่ะ...

แต่มันก็ได้ใจสมกับที่รอจริง ๆ ค่ะ  เพราะอิชั้นเสียตังไปดูเลิฟซีนเสี่ยวเกี้ยวกะจิวยี่ !!!! (ผั่วะ !)

อุ่ย...ไม่ใช่ ๆ แหม่ เผลอไปหน่อย

หนังเรื่องนี้โดยรวมแล้ว มีครบทุกอารมณ์ ตามสไตล์ผู้กำกับแบบจอห์นวู เป๊ะ รบก็รบเลือดสาดชิบหาย มันเอาหอกแทงกระซวกจนเลนส์กล้องเปื้อนเลือดปลอมไปหมดเลย - -"

โดยเฉพาะอีตาล่งอ่ะแหล่ะตัวดี เปิดตัวมาโอ๊ว....ทำไมป๋าออฟ พงพัฒน์ไปแสดงหนังจีนวะ หมีเคียวงงจนเกือบกลิ้งตกเก้าอี้ แต่คิวบู๊ตอนสะพายอาเต๊าขึ้นหลังนี่ นึกถึงตอนที่เรียนสามก๊กช่วงมัธยมอ่ะ มีแต่ความคาใจว่าอาเต๊ามันรอดได้ไง บุญบารมีสมกะที่เป็นผู้ครองแผ่นดินในอนาคตจริง ๆ ทั้งหอกทั้งดาบที่ดาหน้าเข้าไปเฮียล่งน่วมค่ะ เลือกท่วมตัวราวกับไปเดินโรงฆ่าสัตว์ เอ๊ย...ไม่ใช่สิ หึหึหึ

เอาเป็นว่า จูล่งน่วม แต่อาเต๊ารอดค่ะ มีการร้องอุแว้ให้ได้ยินด้วยว่า "กรูยังอยู่ กรูยังไม่ตายยยยย"

ส่วนอีกคนที่เด็ดไม่แพ้กันก็...ท่านกวนอูสุดเท่ห์นี่แล.......ทีแรกตอนขงเบ้งบอกว่าเดี๋ยวจะไปตามกำลังสนับสนุนอีก 1000 นายมาให้ แล้วกวนอูโผล่ไปกลางวง ไอ้เราก็นึกว่าเล่นมุข...ที่ไหนได้ ของจริงนิ่ เอิ๊วส์

รวมกะความบ้าพลังของเตียวหุยแล้ว มาพิจารณาดู...กองทัพเล่าปี่นี่มันพวกอมนุษย์ชัด ๆ เลยนี่หว่า -"- แต่ละคนดูยังไงก็โคตรเหนือมนุษย์ ตอนที่วางกลศึกกัน มิน่าล่ะ 3 พระหน่อนี่จึงได้เป็นแนวหน้าเข้าไปตะลุมบอนทหารโจโฉอย่างเมามันส์

ส่วนบทยั่วยุ ยั่วแหย่ ยุให้รำตำให้รั่ว มั่วให้กริ้ว ยกให้ขงเบ้งหูตาแพรวพราวของเรา ทาเคชิ คาเนชิโร่ค่ะ !!!! ถึงจะไว้หนวดไว้เคราให้ดูมีอายุ และดูทรงภูมิก็เถอะ...แต่หน้าตาท่านนี่ แม่เจ้าเว๊ยยยยย หล่อโคตรบิดามารดาหล่อ กระชากหัวใจที่หลงหนุ่มง่าย ๆ ของหมีไปเลย แต่ความกวนประสาทยังไม่เท่ากับของบทประพันธ์นะ เพียงแค่เธอชอบทำตายิ้มแบบรู้ทันคนอื่นให้คนมองเค้าหงุดหงิดเท่านั้น  ส่วนบทประชันฝีปาก ปะทะคารมกับจิวยี่ก็ไม่ค่อยมีวี่แววแง่ง ๆ กันซักเท่าไหร่ ดูมันจะรวมหัวกันวางแผนได้ดีด้วยซ้ำนะนั่น

บทรักก็กิ๋วกิ๊วจนอ้าปากค้างค่ะ นม เอ๊ย....อาเกี้ยวเธอเซะซี่ และงามหยดสมแล้วที่ตาลุงโจแกจะเอาให้ได้ (คาดว่าผู้ชายในโรงหนังแม่งคงอิจฉาจิวยี่จนตาถลน เพราะตูยังอ้าปากค้างเลย เอื้อก....)

ส่วนคนสุดท้ายที่ประทับใจไม่หาย แม้จะน้อยกว่าขงเบ้ง ก็หนีไม่พ้นแม่ทัพเอกของง่อก๊ก จิวยี่ รูปหล่อ ที่รับบทโดยเฮียเหลียงนี่เอง....วุ๊ย :p คนนี้ก็หล่อเข้ม ถึงไม่ไว้หนวดก็เหอะ แต่เข้มกว่าขงเบ้งเห็น ๆ ทำไมไม่รู้

เห็นจิวยี่ล่ำบึ๊ก บึกบึนตอนที่บาดเจ็บแล้วอาเกี้ยวมาพันผ้าพันแผลให้ สาว ๆ หัวใจวายไปแล้วรอบนึง เอิ๊กส์

ตัวละครนั้นในความรู้สึกของเรา ก็โอเคนะคะ แต่ขงเบ้งอ่ะ...หล่อไปป่าววะ โผล่มาทีไรขโมยซีนทุกที หรือผู้กำกับมันกะขายผู้ชายให้ดูด้วยเนี่ย ล่อซะเทใจไปจ๊กก๊กทั้งกระบิเลย

ด้านซาวด์แทรคก็โอเคค่ะ เพลงประกอบเพราะดี ฟังแล้วนึกถึงความยิ่งใหญ่ของแม่น้ำแยงซีเกียงเลย

ส่วน CG นั้นค่อนข้างขัดใจอยู่ไม่น้อย เพราะบางฉากมันก็ไม่กลืนเอาเสียเลย อืม แต่ก็เข้าใจนะว่า จะให้เล่นกับเสือจริง ๆ มันก็คงยากแหล่ะ ยิ่งเป็นฉากทารุณกรรมเสืออีก เดี๋ยวไอ้พวกนักอนุรักษ์สัตว์มันจะฟ้องเอา - -" เอาเป็นว่ากล้อมแกล้มเสมอตัวไปค่ะ เราเข้าใจเหตุผล

เรื่องการให้คะแนนนั้นคงไม่บังอาจให้ แต่ถ้าใครกำลังคิดอยากจะไปดูหนังสนุก ๆ ซักเรื่องก็ลองไปดูนะคะเรื่องนี้ มีอะไรมากกว่าที่คนอื่น ๆ วิจารณ์ให้ฟังค่ะ ท่านจะค้นพบมันได้ก็ต่อเมื่อท่านไปนั่งดูในโรงหนังจริง ๆ เท่านั้น :p

ตอนกลับหนังมันเลิก 5 ทุ่มพอดี ห้างปิดโหมะแล้ว ไอ้เคียวเลยเดินหลงทางอยู่ที่ลานจอดรถใต้ดิน...ท่านคะ บรรยากาศเหมือนพวกหนังสยองขวัญไม่ก็หนังผี หรือหนังที่มีฆาตรกรโรคจิตตามไล่หลังเรามาเลยอ่ะค่ะ เดินไปเดินมาก็หนาววูบ ๆ ดีนะที่คุยกะคิรุไปด้วย ไม่งั้นหมีคงเตลิดจนหาทางออกไม่ได้แหง ๆ

แต่ถ้าใครสนใจอยากถ่ายคอสให้ได้บรรยากาศสกิ๊วแบบนั้น ก็แต่งคอสแล้วดูหนังรอบสุดท้าย ก็จะได้เวลา + บรรยากาศพอดีเป๊ะค่ะ 555 (ลงทุนไปไหมหว่า =3=)

เอาเป็นว่ากลิ่นไหม้มันโชยมาหึ่งแล้วอ่ะค่ะ ขอลาก่อนเพียงเท่านี้แล หึหึหึ

ปล. รักน้ำ รักปลา รักซากุระ แต่ถ้ารักปลาไหลต้องเอามันเสียบไม้ย่างค่ะ แซ่บหลาย (โดนเฮียตื้บแน่ตู...)

ปล.2 เพิ่งรู้ว่าหลังงานคอมปาวันนั้นเป็นหวัดกันระนาว รักษาสุขภาพด้วยเน้อทุกท่าน คนที่ยังไม่เป็นก็ระวังตัวด้วย ตอนนี้เดือน 7 ฝนชุกพอ ๆ กะยุงชุม ไข้ธรรมดารักษาง่าย แต่ถ้าเป็นไข้เลือดออกเดี๋ยวเรื่องมันยาวจ๊ะ (ไข้ใจไม่เกี่ยวนะ) ส่วนคนที่หายแล้ว โปรดอย่าเพิ่งเปรี๊ยว เอาให้มันหายให้ชัวร์ ๆ ก่อน จะได้ไม่กลับไปนอนซมอีกรอบ 2 นะจ๊ะ

ด้วยรักและปรารถนาดี

หมีเคียว